Tilsammans, Moodysson’un Fucking Amal’dan sonraki, ikinci uzun metrajı. İnsan doğasını anlatmakta bu yönetmen inanılmayacak biçimde başarılı. Tilsammans’da çok kalabalık bir karakter ordusu yaratıyor ve içlerinde farklı özellikte çocukların da olduğu bu karakterlerin hepsini ve birbirleriyle olan ilişkilerini mükemmel biçimde anlatıyor. Tıpkı Amal gibi, hatta ondan çok daha da güçlü biçimde, çok pozitif, mutluluk verici bir tablo ortaya çıkarıyor. Fİlm, şekli itibarıyla özellikle Trier’in Dogma 2 filmi Idioterne’e (Geri Zekalılar) büyük benzerlik taşıyor. Kocasından şiddet gören Elizabeth küçük oğlu ve kızı ile evi terk edip, erkek kardeşinin hippi ve sosyalist komününe katılıyor. (Film 70’lerde geçiyor ve hatta komünün radyoda Franco’nun öldüğü haberini alıp bayram gibi kutlamaları ile başlıyor – ortalıkta “yaşasın Franco öldü” diye bağıran çocuklar çok komik bir görüntü ortaya çıkarıyorlar :)) – ) Elizabeth’in çocuklarıyla gelişiyle birlikte komünün nasıl değiştiğine, çok komik ve insancıl bir anlatıda tanık oluyoruz. Filmin biçimi de doğrusu Dogma anlatısını neredeyse aynen yansıtıyor. Buna karşılık örneğin gerizekalılar’da Trier, felsefi bir açılımı kurcalarken burada Moodysson tamamen insani bir payda ve karakter yaratımı üzerine odaklanıyor. Çok keyifli ve mutluluk verici bir film. Kendinizi kötü hissettiğinizde seyredilebilecek en güzel filmlerden bir tanesi. (KMD DRM)

Gokhan Toka
Digital Marketing Professional at Gokhan Toka
Digital marketing professional, data analytics junkie, snowboarding addict, in love with mountains, crazy about horror cinema and particularly 80s horror, die hard traveler, freelancer, dad

...and #beer
Gokhan Toka on FacebookGokhan Toka on InstagramGokhan Toka on LinkedinGokhan Toka on TwitterGokhan Toka on Youtube